Theehuis Jansland

 Jongeren met autisme doen werkervaring op in theehuis

‘Van schril vogeltje naar trotse pauw’

In het wandelpark aan de Rosenburgherlaan in Voorschoten, bij een kinderboerderij en begraafplaats, staat theehuis Jansland. Nu goed bezocht, maar in 2007 was het huisje nauwelijks te vinden. “Het was helemaal overwoekerd. Ik liep er letterlijk tegenaan, toen ik de honden aan het uitlaten was”, vertelt Petra Jansma-Harland. “We vermoeden dat het heel vroeger het stookhok was van een burcht. Maar het is ook gebruikt door een tuinman en als hondenkennel.” Het gemeentemonument stond sinds 1962 leeg. Petra wist het – met financiële hulp van onder meer Fonds 1818 – te renoveren tot theehuis waar jongeren met autisme werkervaring kunnen opdoen.

Autisme
Petra is moeder van vier zoons. De twee oudsten, inmiddels 21 en 23 jaar, hebben een lichte vorm van autisme. “Jongeren met autisme, maar zonder verstandelijke beperking, vallen overal tussen wal en schip”, ondervond Petra. Dus creëerde ze zelf een plek speciaal voor deze jongeren. “Mijn eigen kinderen hebben niet meer in het theehuis gewerkt, maar ik wil ook andermans kinderen verder helpen. De meeste van hen kunnen zich prima redden, mits ze een stevige basis meekrijgen. Je ziet het niet aan ze, maar ze hebben net een beetje extra aandacht nodig. Hier ontwikkelen ze de sociale vaardigheden die ze vaak missen. De meeste leerlingen komen als schril vogeltje binnen en gaan verder als trotse pauw.”

De vijftienjarige Sascha neemt de bestelling op van Joske, Marijke, Marja en Felicia. “Dat is een hele vlotte hoor, hij heeft het in zijn vingers”, vinden de vriendinnen. “Er zijn er ook die een stuk meer verlegen zijn.” Sascha werkt ook al ruim een jaar op woensdagmiddag in het theehuis. De rest van de week zit hij op school, in Den Haag. Het contact met medeleerlingen gaat hem niet altijd even goed af, vertelt hij: “Ik word agressief als ik word uitgedaagd. Ik heb autisme en ADHD. Ik slik acht pillen per dag. Het is soms heel druk in mijn hoofd. Hier begrijpen ze dat en krijg ik duidelijke instructies.” Van begeleidster Tanya bijvoorbeeld. “Sascha is enthousiast, maar loopt vaak bij zijn taak weg om wat anders te gaan doen. Hij moet leren focussen. Dat kan hier. Er wordt rekening gehouden met de leerlingen, door de begeleiders én door de bezoekers.”

“Het theehuis is er voor de leerlingen, zo’n tien tot twaalf per jaar”, stelt Mieke Heise, bestuurslid en coördinator van de ongeveer veertig vrijwilligers die de leerlingen begeleiden. De leerlingen lopen een jaar mee, soms iets langer. De vrijwilligers  volgen een cursus over autisme en er staat in het theehuis een boekenkast vol over het onderwerp. “We zetten soms heel onsympathiek een gereserveerd-bordje op een tafel op het terras, om het rustig te houden.” De meeste bezoekers lijken heel goed te weten voor wie het theehuis bedoeld is. “Het spreekt me heel erg aan dat deze jongeren een kans krijgen. Het zou je kind maar zijn”, stelt bezoekster Corrie. “Ze zijn zichtbaar trots op hun werk, je bent hier echt te gast.”

Appeltaart
Anthony staat in de keuken appels te schillen voor de taart. De geplastificeerde instructies houdt hij bij de hand, voor de zekerheid. Anthony is 21 jaar. Ook hij werkt inmiddels ruim een jaar in het theehuis. “Nu moet ik door, anderen moeten ook een kans krijgen”, vertelt hij enigszins bedrukt. “Maar dat is goed nieuws.” Petra heeft contact gelegd met de HEMA in Voorschoten, een van de bedrijven die jongeren met onder andere autisme aan werk helpt. “Ik krijg daar waarschijnlijk een betaalde baan”, aldus Anthony. “Sociaal werk, waarbij ik mensen kan helpen. Dat heb ik hier geleerd.”

Bij theehuis Jansland kunnen de leerlingen terecht zonder persoon gebonden budget. “Om te kunnen stagelopen moest mijn zoon een PGB  aanvragen”, herinnert Petra. “Zottigheid. Wij doen het zonder, puur om te laten zien dat je de ouders kunt ontlasten met aandacht voor het kind.” Dat is mogelijk doordat het theehuis draait op uitsluitend vrijwilligers. Waaronder ook Jansma zelf, tot voor kort vijf dagen per week. “Het theehuis is mijn vijfde kindje. Mijn zoons vinden het fantastisch dat ik dit doe, maar verklaren me ook voor gek. Uit eigenbehoud moet ik het nu een beetje loslaten.” Adviseurs van de Sesam Academie – ook een vrijwilligersorganisatie die wordt ondersteund door Fonds 1818 – werkt aan een plan van aanpak voor de toekomstige organisatie van theehuis Jansland.

theehuisjansland.nl

 

 

 

 

 

 

 

                                                  

U bent hier

Deel met: