STUV Leiden

Fitness voor uitgeprocedeerde vluchtelingen
Stichting Uitgeprocedeerde Vluchtelingen (STUV) biedt illegale Leidenaren juridisch advies, bed-bad-brood én afleiding. ‘Ze zitten in een vaak uitzichtloze situatie. Maar beter hier, dan op straat.’

Judith, rechtenstudent en een van de vier juridische vrijwilligers bij STUV, speelt een potje tafelvoetbal met een groepje bewoners. “Zo bezig zijn, helpt hen hun problemen even vergeten”, vertelt ze. “Je bent een soort familie voor mensen, ze hebben hier niemand. Je kunt hier niet werken zonder er hart voor te hebben. Maar soms moet je ook hard zijn, realistisch: is er juridisch nog wel wat te doen of moet je ‘terugkeer’, eventueel naar een ander land dan dat van herkomst, overwegen?”

Uitzichtloze situatie
STUV vangt in Leiden uitgeprocedeerde asielzoekers op. Tussen de dertig en veertig mannen, uit Afrika en het Midden-Oosten. ‘Sommigen zijn al vijftien jaar in Nederland’, vertelt bestuurslid Henk Boting. “Ik denk dat er mensen zijn die hier over tien jaar nog zitten, in een uitzichtloze situatie. Maar beter hier, dan op straat.” De reguliere daklozenopvang is er uitsluitend voor zogenoemde gedocumenteerden, daklozen met een verblijfsvergunning. Het Europees Comité voor Sociale Rechten (ECSR) besloot eind 2014 echter dat ook illegalen recht hebben op opvang. “Nederland werd op de vingers getikt: bed-bad-brood (BBB), de minimale voorziening, moet er zijn voor iedereen.”

STUV, opgericht als juridische hulporganisatie, ving al uitgeprocedeerde asielzoekers op. “Kansrijke uitgeprocedeerden”, aldus Saskia Craenen, coördinator juridische zaken. “Mensen die mogelijk op andere gronden mogen blijven of perspectief hebben op het verkrijgen van reisdocumenten voor terugkeer naar het land van herkomst.” Begin dit jaar kwamen daar ook de minder kansrijke illegalen bij. “Om iedereen bed, bad en brood te kunnen bieden zijn we eind vorig jaar verhuisd”, vertelt Craenen. “Op onze vorige locatie, aan de Rijnsburgerweg, hadden we drie BBB-kamers beschikbaar, voor maximaal negen bewoners. Op de nieuwe locatie, aan het Maansteenpad, hebben we plek voor maximaal veertig mannen. Er zijn dertig vaste plekken en acht passantenplekken voor spoedgevallen. Mannen uit Irak, Eritrea, Syrië, die zie je hier niet. Die krijgen meteen een verblijfsvergunning. Onze bewoners komen uit Soedan, Burkina Faso, Guinee, Ethiopië, Iran en Afghanistan.”

Afleiding
Dakloze illegalen zijn niet verplicht om gebruik te maken van de BBB-voorziening. Als ze dat wel doen krijgen ze zakgeld én moeten ze zich aan de regels houden: voor elf uur ’s avonds binnen zijn en maximaal twee nachten per week elders slapen. “Mensen die op straat leven, leven van dag tot dag”, weet Henk Boting. “Wij bieden structuur en activering.” De mannen slapen met z’n tweeën op een kamer, mogen overdag niet op bed blijven liggen, gaan elke vrijdag naar de voedselbank om eten te halen, koken hun eigen maaltijd, lappen de ramen. Dat alles onder begeleiding van maatschappelijke vrijwilligers. “Sommige mensen, die heel lang op straat hebben geleefd, kunnen niet tegen alle regels hier. Anderen zijn juist heel blij niet meer de straat op te hoeven.”

“Het zijn allemaal mensen met een krasje, met traumatische ervaringen. Ze willen ’s nachts nog wel eens gaan spoken, gillen, boos worden om niets. We hebben het intern wel in de hand, maar preventief is er ook continue beveiliging aanwezig.” Een van de beveiligers speelt in de huiskamer een potje pool, met enkele bewoners. Een deur verder is een ‘sportzaal’, een kleine kamer vol met tweedehands fitnessapparatuur, aangekocht met financiële hulp van Fonds 1818. “Mensen worden zich er hier vaak bewust van dat dit het eindstation is”, aldus Saskia Craenen. “En dan mogen ze ook nog eens niets doen: niet werken, geen studie, geen vrijwilligerswerk. Dan is het belangrijk dat er afleiding is.”

Voor meer informatie: www.stuv-leiden.nl

 

Saskia Creanen 

U bent hier

Deel met: