Investeren in vluchtelingen

Artikel uit Fonds 1818 Magazine - oktober 2016
Trainingen voor hoog opgeleide docenten uit Syrië

Welkom

“Je hebt heel goede kleinschalige burgerinitiatieven. Opgezet door mensen die zich heel altruïstisch bekommeren om anderen die het zwaar hebben. Dat vind ik bijzonder”, reflecteert Anne de Raaf, projectadviseur bij Fonds 1818. “We krijgen steeds meer aanvragen voor projecten ter ondersteuning van vluchtelingen. We zitten zelf ook niet stil.” Zo organiseert Fonds 1818 de manifestatie Welkom Hier, eerder dit jaar in Theater aan het Spui in Den Haag en onlangs in Theater De Veste in Delft. Organisaties en vrijwilligers worden uitgenodigd om tijdens deze bijeenkomsten te laten zien wat zij doen met en voor vluchtelingen in hun omgeving. Met nieuwe initiatieven tot gevolg. “We doen dat om een gebaar te maken”, stelt De Raaf. “Wat ons betreft zijn vluchtelingen welkom en verdienen ze ondersteuning, bijvoorbeeld bij recreatieve activiteiten, het leren van de taal en het vinden van werk.”

“Er spelen culturele en mentale issues, maar hersens heb je overal”, stelt Marc van den Muijzenberg. Hij runt een bedrijf dat ambtenaren en onderwijzers traint ‘in de gordel van instabiliteit’, zoals Zuid-Sudan en Kosovo. ‘Maar de doelgroep is inmiddels in Nederland’, beseften hij en collega Henk Frencken van lerarenopleiding ICLON vorig jaar. Nu verzorgen ze in Leiden trainingen voor universitair opgeleide docenten uit Syrië, zoals Ola Khalaf (25). Zij behaalde een master in Arabische literatuur aan de universiteit van Rakka, de Syrische stad die in 2014 werd uitgeroepen tot de hoofdstad van het kalifaat van IS. “Ik gaf Arabische les aan apotheekstudenten. Maar opeens mochten vrouwen niet meer werken en werden de universiteiten gesloten”, vertelt ze met tranen in haar ogen. “IS wil geen weerwoord. Mensen die gestudeerd hebben worden gevangen of vermoord.”

“Mijn man is advocaat, hij werd opgepakt en heeft vijftien dagen vastgezeten. Twee van zijn collega’s zijn geëxecuteerd waar hij bij was. Toen zijn we over de muur naar Turkije geklommen.” Hoogzwanger belandde Khalaf met 36 andere vluchtelingen op een bootje naar Griekenland. Ze reisde door naar Nederland, waar nu anderhalf jaar geleden haar zoontje Omar werd geboren. “Het was geen keuze om hier te komen”, benadrukt de jonge moeder. “We hadden het goed in Syrië, vroeger. Nu ben ik alles kwijt: mijn huis, mijn auto, mijn land. Alleen mijn diploma heb ik nog. Die had ik geplastificeerd en meegenomen in de binnenzak van mijn jas. In Syrië was ik bijna klaar, hier begin je bij nul, bij het abc. Eerst Nederlands leren, daarna hopelijk een master Arabisch halen aan een Nederlandse universiteit.”

Haar man werkt als vrijwilliger in een verzorgingshuis, Khalaf wil zo snel mogelijk weer als docent aan de slag. Net als de ruim twintig andere Syrische vluchtelingen die in het Leidse klaslokaal werken aan een eigen lesplan. Volgende week staan er bezoeken aan scholen op de agenda. “Zo leer ik de Nederlandse manier van lesgeven begrijpen”, aldus natuurkundige Amer Barnawi (33). “Onderwijzen was mijn baan en ik kan het goed, die vaardigheden wil ik hier ook gebruiken. Ik wil hier een toekomst opbouwen, omdat ik niet weet wat de toekomst brengt.” Khalaf gelooft niet dat ze binnen tien jaar terug zal kunnen naar Syrië, maar wil dat wel zo snel mogelijk. “Dat is ons land. Er is nu bijna niemand meer daar. Als wij niet teruggaan, wie dan wel?”

‘Docenten zonder grenzen’, die wil de stichting Mobile Educator afleveren. “We spreken vluchtelingen aan op hun capaciteiten”, aldus initiatiefnemer Van den Muijzenberg. “Syrische docenten kunnen niet een-twee-drie aan de slag in Nederland. We geven ze handvaten om na te denken over het te volgen traject, ondersteunen ze op weg naar de arbeidsmarkt.” Vier deelnemers liepen stage bij de Haagse Hogeschool, Syrische docenten hebben lesgegeven aan Syrische kinderen in Den Haag, en een ‘alumnus’ van de eerste training eerder dit jaar helpt nu de tweede groep. “Ze moeten het zelf doen, zo snel mogelijk”, vindt Van den Muijzenberg. “En stel ze gaan terug naar Syrië, dan kunnen deze docenten daar een nieuw onderwijsstelsel opbouwen. Of anders lesgeven aan kinderen in vluchtelingenkampen. Daar groeit nu een hele generatie op zonder onderwijs.”

 

160 244
2016
Mobile Educator
Leiden

U bent hier

Deel met: