25 jaar Boodschappen-Begeleidingsdienst

Een bus vol

De Boodschappen-Begeleidingsdienst (BBD) helpt al 25 jaar om vereenzaming onder Hagenaars tegen te gaan. “Het gaat erom dat mensen contacten opdoen”, aldus oprichter en drijvende kracht Harry Wassenaar. “Dat gebeurt in grote mate.” Fonds 1818 steunt het initiatief vanaf het allereerste begin, en wil je voorstellen aan enkele van de duizend gebruikers en medewerkers. Ga mee boodschappen doen met Peter, Tanja, Hellen, Anita, Jenny en Jeanine. Een BBD-bus vol.

Peter en Tanja werken als chauffeur-begeleiders voor de BBD. Dit keer gaan ze met een bus vol naar het winkelcentrum aan het Savornin Lohmanplein. Vanaf het kantoor aan het Westeinde rijden ze naar het huis van Hellen (84) aan de Haagse Grachtengordel, zoals ze het zelf spottend noemt. “Ik woon in het centrum, maar aan de overkant van de gracht begint de Schilderswijk. Ik moet het doen van enkel AOW.” Ze gaat al jaren iedere week mee met de BBD. “Dan doe ik boodschappen voor de hele week. Zonder lijstje, dat is beter voor je bovenkamer. Het is gezellig, er zijn al zoveel mensen in mijn omgeving weggevallen… en het is makkelijk omdat de boodschappen voor me naar boven worden gebracht.”

Anita (68), de volgende stop, heeft iets meer hulp nodig. Ze is blind. “Als je een beperking hebt, ben je afhankelijk. De ene week ga ik met een vriendin winkelen, de andere week met de BBD. Het is fijn dat ze je niet alleen naar het winkelcentrum brengen, maar ook helpen met boodschappen doen.” Van drogist, supermarkt, bloemenwinkel, Peter blijft de hele ochtend aan Anita’s zijde. De inklapbare blindenstok komt haar handtas niet uit. Ook Jenny (84) krijgt de nodige ondersteuning. “Ik heb drie maanden geleden mijn ribben gekneusd bij een val in huis en mijn benen doen zeer. Maar op deze manier gaat het prima. Het is echt een ochtendje weg.”

Uitstapjes
“Het zijn voor mij net zo goed uitstapjes”, stelt Peter op het overdekte terras in het winkelcentrum. “We drinken steevast gezamenlijk koffie wanneer alle boodschappen binnen zijn. Dat is nog belangrijker dan het boodschappen doen zelf.” Peter rijdt en begeleidt al zestien jaar voor de BBD. “Ik werkte vroeger in de visserij, maar verbrijzelde bij een val mijn hielbeen. Ik heb twee jaar thuis gezeten, maar doe dit liever. Tot vijf jaar geleden was het een met subsidie betaalde baan, nu werk ik voor mijn uitkering.” Lachend: “Waar vind je werk waar je op kosten van de zaak op een terrasje kunt zitten?”

Tanja (54) omschrijft uitgebreid de groen-gele kern van de rode Chrysanten die Anita heeft gekocht. “Ik kan ze niet zien, maar wel voelen en ruiken.” De ene na de andere bekende loopt langs of schuift aan. “Allemaal klanten van de BBD”, verklaart Tanja. “Vriendinnen vragen me wel eens: ‘ga je weer op stap met de oudjes?’ Een vorm van ontkenning, want zo jong zijn wij ook niet meer. Ik heb me altijd betrokken gevoeld bij ouderen. Ik heb lang in de zorg gewerkt, maar dat wil ik nu niet meer. Ik ben afgeknapt toen ik eens een mevrouw aan het wassen was. We kregen een diep gesprek, over euthanasie. Moest ik op mijn horloge kijken en haar afkappen, anders stonden mijn collega’s op de gang van het verpleeghuis met stoom uit hun oren. Bij de BBD is het heel anders, kun je de tijd nemen voor mensen.”

Extra tussenstop
Doordat een van de vier BBD-bussen bij het winkelcentrum een technisch probleem blijkt te hebben, rijdt Jeanine (93) met Tanja en Peter mee terug. “Ik zit anders altijd bij Martin in de bus”, vertelt ze. “Hij is geweldig, gaat na het boodschappen doen wel eens met ons een visje eten op Scheveningen. Dat hoeft hij niet te doen hè.” Ook Tanja en Peter blijken het geen enkel probleem te vinden om een extra tussenstop voor Hellen te maken, zodat ze een bestelling kan oppikken bij een winkel aan de Vlierboomstraat. “Tuurlijk schat!”, roept Tanja nog voordat Hellen haar vraag heeft kunnen afmaken.

Jeanine maakt al een jaar of acht gebruik van de BBD. “Hoe kom ik anders aan boodschappen? Mijn kinderen wonen ver weg en zijn druk. Een computer heb ik niet, daar word ik nerveus van. Dit is wel zo gezellig ook.” De andere dames reageren instemmend. Anita: “Je leert iedereen kennen in de bus.”

bbddenhaag.nl

 

U bent hier

Deel met: